28 Dec
28Dec


System podatku dochodowego od osób fizycznych jest jednym z kluczowych elementów polityki fiskalnej każdego państwa. Decyzje dotyczące kwoty wolnej od podatku, progów podatkowych i krańcowych stawek mają bezpośredni wpływ na realne dochody obywateli, ich zachowania na rynku pracy oraz konkurencyjność gospodarki. Poniżej wyjaśniamy, czym są te pojęcia i prezentujemy przykłady z Polski i innych krajów świata.




1. Czym jest kwota wolna od podatku?


Kwota wolna od podatku to suma dochodu, od której podatnik nie musi płacić podatku dochodowego. Innymi słowy — jest to poziom zarobków, który pozostaje w całości w kieszeni podatnika.

W Polsce w 2026 r. kwota wolna od podatku wynosi 30 000 zł rocznie – oznacza to, że dochody do tej wysokości nie są objęte podatkiem dochodowym PIT. Daje to efekt obniżenia podatku o 3 600 zł (30 000 zł × 12% w pierwszym progu) w roku podatkowym. 

W innych krajach kwoty wolne są podawane zwykle w walutach lokalnych lub euro. Na przykład:

  • Austria – ok. 13 308 € rocznie jest wolne od podatku.
  • Finlandia – ok. 20 500 €.
  • Francja – do 11 497 €.
  • Niemcy – ok. 12 096 € dla osoby samotnej (podstawowa kwota wolna).  



Takie różnice wpływają zasadniczo na realne obciążenie podatkowe obywateli i ich zdolność do oszczędzania.




2. Progi podatkowe – jak działa progresja?


Systemy podatkowe większości rozwiniętych państw są progresywne, co oznacza, że stawka podatku rośnie wraz z wysokością dochodu podatnika. Takie rozwiązanie ma na celu większe obciążenie osób o wyższych dochodach przy jednoczesnym odciążeniu osób o niższych dochodach.


Przykład: Polska (PIT 2025/2026)

W Polsce obowiązuje dwóch podstawowych progów podatkowych:

  • 12% podatku od dochodu do 120 000 zł rocznie
  • 32% od nadwyżki ponad 120 000 zł
    Dodatkowo osoby z bardzo wysokimi dochodami mogą płacić tzw. daninę solidarnościową w wysokości 4% od dochodu powyżej pewnego progu. 



To oznacza, że system polski jest progresywny — im wyższy dochód, tym większa część nadwyżki trafia do fiskusa.


Inne kraje

W wielu państwach europejskich stosuje się więcej progów i wyższe stawki:

  • Niemcy – stawki zaczynają się od około 14%, a najwyższa stawka to 42%, a nawet 45% dla najbogatszych.  
  • Wielka Brytania – podstawowa stawka to 20%, wyższa 40%, a najwyższa 45%. Dodatkowo osoby zarabiające powyżej ok. £100 000 tracą stopniowo kwotę wolną od podatku, co może prowadzić do efektywnej stawki 60% w pewnym zakresie dochodu.  
  • USA – system federalny zawiera kilka progów od 10% do 37% w zależności od dochodu.  






3. Jak wysoko są podatki w różnych krajach — krańcowe stawki


Krańcowa stawka podatkowa to procent, który płaci się od każdej dodatkowej jednostki dochodu powyżej określonego progu. W praktyce krańcowe stawki pokazują maksymalne obciążenie podatkowe:

Według analiz międzynarodowych:

  • W Danii krańcowa stawka może sięgać około 55,9% — jedne z najwyższych w Europie.
  • W Francji to ok. 55,4%, w Austrii – 55%, a w Belgia – ponad 53%.
  • Szwecja często podaje się jako przykład wysokich stawek – ok. 52,3%.  



W praktyce jednak wysoka krańcowa stawka nie zawsze oznacza wysoki podatek efektywny (czyli rzeczywiście zapłacony przez większość podatników), ponieważ wiele krajów stosuje ulgi, odliczenia i inne konstrukcje zmniejszające obciążenie.




4. Co z podatkami w praktyce — średnie obciążenia


Różnice w systemach są również widoczne w statystykach OECD: średnie efektywne obciążenia podatkowe (uwzględniające zarówno podatki dochodowe, jak i składki na ubezpieczenia społeczne) różnią się szeroko pomiędzy państwami. Na przykład Belgia, Niemcy i Francja mają jedne z wyższych łącznych obciążeń, podczas gdy w niektórych państwach Europy Środkowo-Wschodniej (np. Czechy, Estonia) są relatywnie niższe. 




5. Co to oznacza dla podatnika?


Dla osób pracujących i przedsiębiorców:

  • wysoka kwota wolna od podatku oznacza większy dochód netto przy niższych zarobkach,
  • ostrzejsze progi i wysokie krańcowe stawki mogą wpływać na decyzje o pracy nadliczbowej, inwestowaniu lub migracji podatkowej,
  • różne systemy podatkowe skłaniają do optymalizacji podatkowej — legalnej redukcji zobowiązań przez wykorzystanie ulg i odliczeń.






Podsumowanie


System podatkowy to suma wielu elementów: kwoty wolnej, progów podatkowych, stawek i ulg. W Polsce w 2026 roku kwota wolna wynosi 30 000 zł, a stawki progresywne (12% i 32%) mają na celu sprawiedliwe obciążenie podatników o różnych poziomach dochodu. W innych gospodarkach, takich jak Niemcy, Wielka Brytania czy kraje skandynawskie, systemy są bardziej złożone i często mają wyższe krańcowe stawki. Analiza międzynarodowa pokazuje, że nie ma jednego „idealnego” rozwiązania — każdy system odzwierciedla balans między fiskalnymi potrzebami państwa a polityką społeczną i gospodarczą.


Komentarze
* Ten email nie zostanie opublikowany na stronie.